Υάδα..

Η Υάδα μ΄έκανε να ξαναρχισω να γραφω...διαβασα πολλα εκει.. και ηρθε η ωρα.. <<...Είναι τα μάτια σου, που κλείνεις και τρομάζω, είναι που μέσα σου, σα χρώμα ξεθωριάζω. Είναι που θέλω το κορμί σου και διστάζω, μη φύγει τ' όνειρο, καθώς θα σ' αγκαλιάζω. Είν' η κορδέλα σου, που φέρνει το άρωμά σου, αυτή που μάζευες τις νύχτες τα μαλλιά σου, νύχτες που σ' έπινα στα μπαρ της αγκαλιάς σου. Σήκω, ξημέρωσε, θ' αργήσεις στη δουλειά σου....>>